W typowych pakietach większość elementów jest oddzielona od wejścia lub wyjścia przez jeden lub więcej poziomów elementów logicznych. Jeżeli ponadto te elementy zawierają układy sekwencyjne wymagające ustawienia ich w określony stan dla pobudzenia badanego elementu lub sprawdzenia jego stanu, to określenie sekwencji sygnałów dla kroków 2 i 3 staje się bardzo czasochłonne.
Jest teraz rzeczą oczywistą, że im większe ma się szanse ustawienia określonych stanów logicznych w pakiecie z pominięciem sieci logicznej tego pakietu, tym łatwiej można przetestować pakiet. Pomóc tu może projektant układu, który zaplanuje punkty testowe i kontrolne. Punkty testowe są to dodatkowe miejsca dostępu do pakietu dla sprawdzenia poziomu sygnałów na nich. Punkty kontrolne pozwalają na bezpośrednie ustawienie stanów i poziomów logicznych układów na pakiecie. Z punktu widzenia testowania punkty kontrolne są o wiele bardziej użyteczne niż punkty testowe. Punkty kontrolne ułatwiają sprawdzenie założonego (hipotetycznego) uszkodzenia oraz otwarcie drogi dla sprawdzenia stanu badanego elementu.